De linnenkast van de dienstmeid.

Afgelopen week brachten wij het linnengoed voor de kast van de dienstmeid naar het Zuiderzeemuseum in Enkhuizen. Eind maart gaat het museum, na de winterstop, weer open voor het publiek en de voorbereidingen voor de openingsdag waren in volle gang.
Nadat we de kratjes met linnengoed naar het huisje hadden gebracht kon ik de kastkleedjes op de planken leggen en even later lagen de stapeltjes in de kast. Even scheen de zon naar binnen en deed het geheel blinken in het licht. En dat zag er mooi uit!
In een ander huis werd het houten droogrekje voor de kachel gevuld met wasgoed en kreeg de Urker visser passend ondergoed uit ongeveer 1905.

Presentaties.

Presentaties verzorgen doe ik graag! Het ontmoeten van een enthousiaste groep geïnteresseerde dames (en soms ook heren) bij mij op de linnenzolder of ergens op locatie, is iedere keer weer een prettige ervaring. Op de foto staan de stoelen op zolder weer klaar voor een groep van 20 kantklosters die straks op bezoek komt. De koffie en thee staat klaar en een deel van mijn verzameling ligt uitgestald. Vooral die stukken die veel "stof" tot vertellen hebben.....
Voor meer informatie, klik hier

Herdenkingslinnen.

In mijn verzameling heb ik ook herdenkingslinnen. Over het algemeen is het linnen tafeldamast vervaardigd voor Nederlandse vorstinnen ter gelegenheid van bv. een geboorte, huwelijk, kroning of jubileum. Het werd niet alleen aangeboden aan het Koninklijk Huis maar was in een aantal gevallen ook gewoon te koop. Van eind november tot begin januari was in het Tilburgse Textielmuseum de expositie "Voor vorst en vaderland" te zien. De traditie van het ontwerpen en weven van herdenkingslinnen wordt nog steeds voortgezet. In de prachtige textielshop van het museum vulde ik mijn verzameling aan met het ontwerp dat gemaakt werd ter ere van het 200 jarig bestaan van het Koninkrijk der Nederlanden. Een linnen tafellaken met servetten, ontworpen door studio Formafantasma. De twee van origine Italiaanse ontwerpers die opgroeiden in Nederland, noemden hun ontwerp "Lowlands" en beeldden ons land uit met 200 vissen zwemmend in de zee, omgeven door dijken met bemaling. Op de servetten staan de overzeese gebiedsdelen.

De verzamelaarsjaarbeurs.

Twee maal per jaar staan we met linnengoed op de internationale verzamelaarsjaarbeurs in Utrecht. Onze stand op dit evenement groeide in de loop der jaren uit tot een belangrijke plaats voor het leggen van contacten en het ontmoeten van vaste en nieuwe klanten. Ook heb ik daar in de loop der jaren héél vaak vragen beantwoordt over wasmethodes en het verwijderen van  allerlei vlekken, bruine stipjes en donkere randjes uit wit linnengoed. Om iedereen die vragen heeft van dienst te kunnen zijn heb ik mijn methodes en tips nu voor u verzameld. U vindt ze onder de knop

" wastips"  op de homepagina.

De verzamelaarsjaarbeurs vervolg.

De berichtgeving over de afgelopen editie in november 2014 klinkt heel enthousiast! De ruim 33.500 bezoekers zorgden voor het absolute record van de afgelopen 10 jaar. Er werden vooral meer jongere bezoekers geteld die de beurs lijken te ontdekken als vindplaats voor o.a. Vintage. En Vintage is in! Wij delen die enthousiaste geluiden helemaal. Er heerste een ouderwets gezellige en geanimeerde stemming. Het opgewekte geroezemoes van veel kooplustige en geïnteresseerde mensen klonk ook ons de beide beursdagen als muziek in de oren.

De linnenkast van de dienstmeid.

Deze linnenkast staat in één van de huizen die te bekijken zijn in het Zuiderzeemuseum in Enkhuizen.

De linnenkast is nagenoeg leeg.....   Conservator André Groeneveld wil daar graag verandering in brengen en dat ben ik helemaal met hem eens. Een linnenkast moet het publiek wat "te kijken" bieden. Eén  (of soms twee) geopende kastdeuren waarachter rechte en strak opgevouwen stapeltjes helder wit linnengoed te zien zijn, kan een historische ruimte enorm doen opleven en het tijdsbeeld versterken. Bovendien heeft het vaak een grote aantrekkingskracht op bezoekers. Het valt me op dat in de vele musea die ik bezoek, hier soms (te) weinig aandacht aan wordt geschonken. Jammer!

De dienstmeid (periode 1915-1920) had geen grote maar ook geen volle linnenkast. Dat konden zij en haar man de voddenboer, niet betalen. Dus enige bescheidenheid en rekening houden met de historische omstandigheden was geboden!

In een meidenkastje dat op mijn linnenzolder staat maakte ik een voorbeeld. Het Zuiderzeemuseum was enthousiast en begin maart ga ik het linnengoed brengen.

Dat de dienstmeid trots is op haar kast is te zien aan het feit dat er linnen kastkleedjes op de planken zijn gelegd waar strookjes kant aan zijn genaaid. Afgekeken van de linnenkast van haar werkgeefster....

Zuiderzeemuseum vervolg.

Maar het museum wilde ook nog wat lege plekken in de inrichting van twee andere huizen vullen. In een woning uit de dertiger jaren mocht ik het droogrekje voor de kachel van wasgoed voorzien en in het huisje van een oude visser (1905) werd zijn ondergoed aangevuld. Tot slot heb ik ook nog een verhaal geschreven over de inhoud van de linnenkast van de dienstmeid, want daar valt veel over te zeggen. De toneelspeelster die op gezette tijden de rol van deze dienstmeid vertolkt gaat het verhaal vertellen.